Thursday, February 7, 2013

ഗദ്ദര്‍




ഗദ്ദര്‍



ഒറ്റച്ചിലമ്പ് കിലുക്കി കാലത്തിന്റെ 
ഗര്‍ജ്ജനമാകുന്നു ഗദ്ദര്‍ !
ഗദ്ഗദം വന്നു നിറയുന്നു ,നിന്‍ -
ഗാന നിര്‍ജ്ജരി കേള്‍ക്കുന്ന മാത്രയില്‍ !

ആ ദളങ്ങള്‍ ,ദളിതര്‍ തന്‍ രോദനം 
മാറ്റൊലിക്കൊള്ളുന്നു നിന്നില്‍ 
ഏതു പടഹധ്വനിയായ്‌ ,പടവാളായ്
പോരാടി ,ചാട്ടുളിയായി .....

കാറ്റിന്‍ പ്രചണ്ഡന താളമായ് ,
ആയിരം സാഗരഗര്‍ജ്ജന  നാദമായ്
ഹൃത്തിന്റെ ഉള്ളറ കീറി ,പ്രകമ്പനം
കൊള്ളുന്നു കാവ്യ കല്ലോലിനി ......

ഉള്ളിലണയാത്ത തീപ്പൊരിയൂതി-
ചലനത്തിന്‍ ,അഗ്നിയങ്ങാളിപ്പടര്‍ത്തി
'പോരാട്ട'മെന്തെന്നു കാട്ടി നീ ,ഇന്നിന്റെ 
'കണ്ണകി' യായുറഞ്ഞാടി

'വിറ്റലിന്‍'നാമമുപേക്ഷിച്ചു ,മാറ്റത്തിന്‍
വിത്തുവിതയ്ക്കുന്നു നീയും 
'വിപ്ലവം'അര്‍ഥങ്ങള്‍ തെറ്റി ,ഉറയൂരി 
നിശ്ചലമാകുന്നു മുന്നില്‍ !

ഭാഷ്യം ചമയ്ക്കുന്നു നീയും ,ചെഞ്ചോര
ചീറ്റുന്നു നിന്‍ നെഞ്ചിലിന്നും !
ഈ 'പുറംപൂച്ചി'ന്‍ യുഗത്തിന്റെ -
-യപ്പുറം കണ്ടവന്‍ ,ഗദ്ദര്‍ 

നിന്‍ മുളവടി തുമ്പില്‍ ,സ്ഫുരണമായ്‌
നിന്നു ജ്വലിക്കട്ടെകാലം !!


[2012  ആഗസ്റ്റ്‌ മാസത്തിലെ മാധ്യമം ആഴ്ചപ്പതിപ്പിലെ ഗദ്ദറിനെ കുറിച്ചുള്ള ലേഖനമാണ് ഈ കവിതയുടെ പ്രചോദനം ]


ഗദ്ദര്‍ ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും ശക്തനായ ജനകീയ കവി. ഒരു വ്യക്തി എന്നതിനപ്പുറം പാര്‍ശ്വവത്കരിക്കപ്പെട്ട ഒരു ജനതയുടെ ചെറുത്തുനില്‍പിന്‍െറയും പോരാട്ടത്തിന്‍െറയും പ്രതീകം. ‘പീപ്പ്ള്‍സ് വാര്‍ ഗ്രൂപ്പിന്‍െറ’ പോരാളിയും  ദലിത് ആക്ടിവിസ്റ്റുമായ ഗദ്ദര്‍ ജനകീയ വിപ്ളവത്തിന്‍െറ മഹാസ്തംഭമായി നിലകൊള്ളുന്നു. കാലം നിശ്ശബ്ദമാക്കിയവര്‍ക്കുവേണ്ടി ഗദ്ദര്‍ പാടുന്നു; തീക്ഷ്ണമായ ശബ്ദത്തില്‍, ഉള്ളുതൊടുന്ന ഭാവതീവ്രതയോടെ.


Thursday, December 27, 2012

ആശിക്കാതിരിക്കുവതെങ്ങനെ ............?





രാപ്പകലുകള്‍ കാവലിരുന്ന്‍,
വിളവോളമെത്തിച്ചവ;
ജൈവ -രാസ കീടങ്ങള്‍ കാര്‍ന്നു തിന്നവേ,

ആറ്റുനോറ്റിരുന്ന്‍,തന്നോളമെത്തിച്ച
മക്കളെ ;യന്ത്ര -കാമ വെറിയന്മാര്‍
മുറിവേല്‍പ്പിച്ചു നശിപ്പിക്കെ ,

ജീവവായുവുമന്നപാനവും നിറച്ചുയിര്‍ -
കാക്കുന്ന ഭൂമിയെ ;
നഖമാഴ്ത്തി കീറിമുറിക്കവെ,

സത്യത്തെ ,ഈശ്വരനെ ,നന്മയെ 
കാട്ടുന്ന ഗുരുവിനെ ;നിന്ദിക്കെ ,ദക്ഷിണയായി 
കൈപ്പത്തി ചേദിച്ചെടുക്കെ,

മുറവിളികളില്‍ ;ബധിരരായ്‌ ,നടുക്കുന്ന 
കാഴ്ചയിലന്ധരായി,പ്രതികരണങ്ങള്‍ക്കു 
മൂകരായി ;'മുന്നോട്ട് 'പായവേ ,

മുറിവേറ്റ് ,ചോരവാര്‍ന്നൊലിച്ചറിയാ
ത്താഴങ്ങളില്‍ നദികള്‍ വിറങ്ങലിക്കെ 
കാല്‍ച്ചുവട്ടിലെ,മണ്ണൊലിച്ചു പോകെ 


വേരുകള്‍ക്ക് നീരും ,നീരിനെത്തേടാന്‍ 
വേരുക്കള്‍ ക്കസ്തിത്വവും നശിക്കെ 
'കാടു'കള്‍  അന്തരംഗത്തിലാവാഹിക്കെ

       
തരിശായ് ,ഭൂമിയും ,മനവും
ഗര്‍ഭ പാത്രങ്ങളും വരളവേ
വിണ്ടു കീറവേ

മത്സരങ്ങളില്‍ ,ലേലങ്ങളില്‍ ,
പഠനം ,വൈകല്യങ്ങളാകവേ
യന്ത്രങ്ങളായ്,

ബന്ധങ്ങള്‍ ;ചരടഴിഞ്ഞ്
പൊരുള്‍ മറന്ന്,
മേച്ചില്‍പ്പുറങ്ങള്‍ തേടവേ,

മാസ്മരികത;മയക്കും മരുന്നും 
'നെറ്റും'ഭ്രമകല്പനകള്‍ തീര്‍ക്കവേ,
ഓരോ അണുവിലും ക്യാന്‍സര്‍ രുചിക്കെ ,

ഒരു മഴയ്ക്കായ് ,ആര്‍ദ്രതയ്ക്കായ് ,
ചെറുപുഞ്ചിരിക്കായ്, സാന്ത്വനസ്പര്‍ശത്തിനായ് 
ഒരു പിന്‍വിളിക്കായ്‌,ഒരു പൂവിനായ്‌ ,
പൂ നിലാവിനായ്‌ ,രസനയില്‍ 
ഇറ്റുവീഴുന്ന നീരിനായ്‌ ,പച്ചപ്പിനായ്‌ 
സുഗന്ധവാഹിയാം ,കാറ്റിനായ്      
ഒരു കല്പനക്കായ്‌, കാവ്യത്തിനായ്
കിളികൊഞ്ചലിനായ്‌ ,നീരൊഴുക്കിനായ്‌
ഒരു നല്ല നാളെയ്ക്കായ് 
ആശിക്കാതിരിക്കുവതെങ്ങനെ ............?